امام خامنه ای در سیزدهم تیرماه سال گذشته در دیداری که با اساتید دانشگاه داشتند مسائل مهمی را بیان کردند که در واقع باز خواستند بگویند ما در این زمینه ضعف داریم و کسی هنوزمساله را جدی نگرفته است.
ایشان فرمودند: "یکی از دوستان اینجا گفتند که خیلی‌ها از اقتصاد مقاومتی که شما میگویید، اطّلاع ندارند؛ بله، این یکی از ضعفهای کار ما است. ما اگر میخواهیم یک خواسته‌ای تحقّق پیدا کند، قدم اوّل این است که این خواسته را به‌صورت یک گفتمان پذیرفته‌شده دربیاوریم."
در واقع این جمله کوتاه حاوی مطالب زیادی است؛ شاید اصلی ترین مساله این است که اقتصاد مقاومتی باید گفتمان سازی بشود و هنوز پس از گذشت سال ها این مساله مغفول مانده است و هر قدر آقا فریاد می زنند انگار نه انگار، البته واقعیت این است که مردم این موضوع را درک کرده اند اما مردم دلگرمی می خواهند و آن دلگرمی باید از سوی دولتمردان به آنها داده شود.
وقتی کشاورزی حاضر است زمینی که تا دیروز به صورت غرق آبی آبیاری می کرده است را با شیوه های نوین آبیاری کند و ویا یک کشاورز دیگر که خشکسالی در واقع نابودش کرده است آمده و می گوید یک محصول کم آب به من معرفی کنید و نحوه کاشت آن را هم آموزش دهید, یعنی اینکه آقای مسئول درست است که شما فقط جملات آقا را یادداشت برداشته اید اما من می خواهم خواسته به زمین مانده ایشان را به فعل در آورم و در عرصه عمل کمک نمایم.
یعنی این که آن پیرمرد روستایی بی سواد می خواهد کلاس ولایتمداری اش را به رخ بکشد.
اما این افراد بسیار کم اند زیرا خیلی از مردم نمی دانند چگونه در زمینه اقتصاد مقاومتی یاری نمایند و یا چه کنند و این عیب از آنجایی نشأت می گیرد که رهبر این نظام می فرماید: "قدم اوّل این است که این خواسته را به‌صورت یک گفتمان پذیرفته‌شده دربیاوریم" و در واقع اگر هر مساله ای را به صورت گفتمان در بیاوریم مردم آن را بهتر و ملموس تر حس خواهند کرد.
شاید برخی بگویند که گفتمان سازی هزینه بر است اما آنچه که مقام معظم رهبری از آن بنام گفتمان یاد کرده اند چیزی مانند سیستم دانشگاه و کرسی های مشورتی است و آن زمان است که ما در این زمینه موفق خواهیم شد؛ یعنی بیاییم افرادی که در زمینه اقتصاد تجربه دارند- البته اقتصادی که دانش بنیان و تولید بوده است و نه اقتصاد دلال محور- بیایند و برای ما از تجربه هایشان زیان ها و آسیب ها و نقاط موفقیت خود بگویند تا مسیر درست را سریع تر بیابیم آنوقت آنهایی که می خواهند در این عرصه وارد شوند از تجربه آنها استفاده کنند.
زیرا در زمانی به سر می بریم که آزمون و خطا در آن جایز نیست همان گونه که دشمن از تجربه ما در زمینه های مختلف برای فشار به ما استفاده می کند ما نیز باید از همان تجربه ها در زمینه مقابله و خنثی کردن نقشه ها استفاده کنیم.
هیچگاه یادم نمی رود که سال گذشته در مسافرتی که به روستای وامنان و سیب چال از استان گلستان داشتم مشاهده کردم که کشاورزان این دو روستا زمین های زیر کشت خود را مردم به زعفران اختصاص داده بودند.
خیلی جالب بود برای من که وقتی از مردم سوال کردم چطور شده در این روستا شما زعفران کاری را شروع کرده اید و آنها پاسخ دادند: روحانی محل ما سال اولی که به روستا آمد از اینکه ما کشت کارهای مان به علل مختلف نابود شده بود بر روی منبر بجای آنکه روضه بخواند با مردم قرار گذاشت بیایید تا یک تغییر در روش های زندگی خود بدهیم.
مردم روستای سیب چال می گفتند اول کار همه ما مقاومت کردیم اما این روحانی خودش اقدام به کاشتن زعفران کرد و اندک مردمی این ریسک را کردند و تغییر در کشت خود را آغاز کردند ولی به جرأت دوسال که از این حرکت روحانی محل ما گذشت فهمیدیم که در واقع این فرد برای نجات ما و کمک به ما فرستاده شده است.
و آن موقع که من در این روستا رفتم زمانی بود که تمام زمین های مردم زیر کشت زعفران بود و البته موقع برداشت بود.
آری اقتصاد مقاومتی با گفتمان سازی ساده و آگاهی دادن به مردم می تواند نهادینه شود و نیازی به هزینه های گزاف برای نظام نیست و شاید اگر ما بجای آن همه وقتی که صرف برجام کردیم را برای اقتصاد مقاومتی می گذاشتیم امروز برجام را ما پیروز شده بودیم و دشمن حاضر بود هر امتیازی به ما بدهد تا با آنها رابطه بر قرار کنیم.