امشب شب میلاد شماست نمی دونم چرا کبوتر دلم پر زد به هوای حرمتون و اومد و نشست روی یکی از این طاقچه های بالای صحن شما داشتم مردمو تماشا می کردم؛ خیلی نیازها و حاجت ها رو براتون آوردم اما آقاجان وقتی به هر طرف نگاه می کنم می بینم هر گوشه از حرم شما چشمایی پر از اشک داره مات به گنبد طلایی تون نگاه می کنه.
آقا جان یکی پیر و یکی جوون همه از هر قوم و نژاد و از هر نقطه ایران که فکرش رو نمی کردم اومدن جالبه توحرم شما اصلا در به روی کسی بسته نیست و دین و مذهب نداره و این یعنی شاه کرم...
آقا میگن ضامن آهویی وقتی شما حیوانات و پرندگان هم عاشقانه گردتون می گردن و شما ضامن آنها می شوید دلم خوشه و امیدم رو از دست نمی دم و می دونم امام رئوفو دارم که انقدر سفره کرم و لطفش پهن هست که از شرق تا غرب و از شمال تا جنوب نقشه جغرافیا همه و همه را به فضل و عطای خود می بخش.
امام مهربون من دست های خالیم رو به در خانه ات آوردم و در این شب ولادتتون می دونم که دست من روهم میگیری و نمی گذاری که از درب این خانه نا امید برم مانند همه اونهایی که دست در پنجره فولادت حلقه کرده و یا تلاش می کنن به ضریحتون برسن.
آقا عطر حرم تو همه را مست می کند و منو مست تر کرده نمی دونم چرا، شاید برای آنکه من یک سفر خیالی کرده ام؛ امشب خیلی خاص اشک چشمانم برایت می بارد آقا جان چون از همین راه دور مانند همه اونایی که عقده به دل بهشت شما هستند سلام می دهم.....
اللهّمَ صَلّ عَلی عَلی بنْ موسَی الرّضا المرتَضی الامامِ التّقی النّقی و حُجَّّتکَ عَلی مَنْ فَوقَ الارْضَ و مَن تَحتَ الثری الصّدّیق الشَّهید صَلَواةَ کثیرَةً تامَةً زاکیَةً مُتَواصِلةً مُتَواتِرَةً مُتَرادِفَه کافْضَلِ ما صَلّیَتَ عَلی اَحَدٍ مِنْ اوْلیائِکَ.